Vi revenis sen invito, tranĉante la ĉielon per via nigra espero. Neniu atendis vin, kaj tamen ĉiuj ekrigardis supren. Hirundo, vi portas nenion sed la promeson de reveno. Nek oron, nek panon — nur memorojn kiuj flugas antaŭ vi. Vi ne havas neston ĉi tie, nur fendojn en tegmentoj kaj la senton ke ĉio povas denove komenciĝi. Ĉu vi scias, hirundo, kiom da homoj dezirus viajn flugilojn? Ne por eskapi, sed por reveni sen kulpo, sen demandoj. Kaj kiam vi falos (ĉar ĉiuj falas), la vento portos vin al loko kie larmoj ne signifas malvenkon, sed finon de longa vojaĝo. Miklós Cseszneky